Karol Załuski

Karol Teofil Załuski, znany także jako Karol Załuski, urodził się 25 stycznia 1794 roku w Warszawie. W latach 1816-1822 pełnił funkcje attaché i chargé d’affaires w rosyjskich poselstwach w Bernie i Berlinie. W 1825 roku otrzymał od ojca majątek Iwonicz.

W 1831 roku uczestniczył w powstaniu listopadowym, organizując polski ruch na Litwie i walcząc wraz z bratem Józefem. We wrześniu tego roku otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari. Po upadku powstania wyemigrował, najpierw do Anglii, a następnie do Francji. Później uzyskał zgodę władz austriackich na zamieszkanie na należących do Austrii ziemiach polskich. Wraz z żoną Amelią z Ogińskich osiadł w Iwoniczu, gdzie rozbudował uzdrowisko. Mieli czterech synów i cztery córki. Załuski zmarł 28 listopada 1845 roku w Iwoniczu, w powiecie krośnieńskim, i został pochowany w rodzinnym grobowcu na miejscowym starym cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Karol Teofil Załuski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.